Sa mga ngayon lang napasyal sa bahay ko, continuation lang po ito ng bakasyon namin sa pinas…..

On our 4th day, nakarating na kami ng Laoag City na tanging road map at sasakyan na laging full tank (in case na maligaw) ang dala.

Kuha ito sa Musoleo ni Marcos, bawal ang camera sa loob, mahigpit ang bantay. Dito nakahimlay (ang lalim ng tagalog) ang wax na replica ni dating Philippine President Ferdinand Marcos. Pagpasok sa loob, kikilabutan ka dahil medyo madilim, malamig (ang lalaki ng mga air-conditioning unit sa loob na naka on daw ng 24 hours, amoy bulaklak ng patay..hehehe. at may music na napakalungkot. Sa gitna ng room ay andun yung katawan na nasa loob ng glass coffin. Hindi kami nagtagal sa loob dahil nagpalabas si Josh, natakot kasi.

Ang malaking bahay sa may likuran namin ang ancestral house ng mga Marcos. Hindi sya open for public pero maayos at malinis pa rin sa paligid. Private property pa rin kasi sya.

Ito naman ang tinatawag na “Malacanang of the North.” May P20/each na fee sa gate dahil under na sya ng Dept of Tourism. Pinagawa raw ito ni Marcos noon para kahit nasa Ilocos sya ay para rin syang nasa Malacanang. Para mo na rin daw napasok ang Malacanang sa Manila sa style ng mansyon na ito.

May malaking terrace sa likod ng bahay at napakaganda dahil nasa background nito ang Paoay Lake.

Hindi mabilang ang mga naglalakihang aircon na nakakalat sa buong bahay.

Isang kwarto pa lang sa mansyon na ito ay kasya na yung buong bahay namin sa pinas. Hindi ko mabilang kung ilang rooms mayroon ang Malacanang of the North sa sobrang dami at laki ng bahay.

Ito naman ang Fort Ilocandia. Sa layo ng byahe namin at liblib ng lugar hindi mo iisipin na may isang napakagandang hotel sa lugar na ito. Sabi ng mga tao doon, ipinatayo daw ito ni Marcos noon para sa kasal ng isang anak nya. Dito raw lahat tumuloy ang mga bisita na mula pa sa Manila at ibang bansa.

Pagkatapos ng nakakapagod na maghapon, sa sasakyan pa lang ay tulog na ang mga bata.

At ako naman, basta may time kahit sandali lang naisisingit pa rin ang blogging. Thanks sa new Smartbro Prepaid Card at may internet ako kahit saan.

Noong nasa Pilipinas kami may nadaanan kaming banner sa isang malaking restawran sa malapit sa bahay namin. Napasigaw si tin-tin dahil nabasa nya na may show daw si Dennis Trillo doon sa mismong restawran. Gusto raw nyang manood at makita ito sa personal. Sa saudi pa lang kasi ay lagi na nya itong pinapanood sa Zaido yata yun sa PinoyTV.

Kinuha yung contact number ng restawran, tinawagan at inalam ang mga detalye tungkol sa concert show. P1,000 daw per head. Kung sasama kaming lahat eh di P5,000 na yun agad..parang ang mahal yata. Sabi ko sya na lang at magsama na lang sya ng isang makakasama nyang manood tutal di naman din interesado sina Justin at Josh kay Dennis Trillo.

Inaya ang kanyang lola na manood ng concert. Mabuti na lang hindi sya tinulugan. Isama ba naman ang 65 years old sa show ni Dennis Trillo…hehehe.

Medyo malayo raw sa stage yung table nila kaya hindi masyadong magaganda ang mga kuha nya pero umuwi syang masayang-masaya dahil nakita nya sa personal ang kanyang idol. May bonus pang Katrina Halili.

Noong nasa Pilipinas kami ay dumaan kami sa bahay ng isang kaibigan para kunin yung invitation para sa kasal. Kinuha kasi akong ninang sa kasal ng isang kaibigan dito at sabay kaming nagbakasyon sa pinas. Nakabili sya ng isang malaking farm sa Pampanga at excited sya na ipakita sa amin ang mga alaga nyang hayop at mga tanim sa paligid ng bahay nila.

Nagpatayo pa sya ng malaking piggery sa may dulo ng farm, almost 2 hectares kasi yung lupa nila. Nagpilit ang mga bata na bisitahin yung mga inahin na may mga bagong silang na biik.

Tandaan ko nung bata ako madalas kong marinig sa mga nakakatanda na kapag nakapula ng damit ay sinasabing baka raw habulin sila ng toro or baka. Hindi naman ako naniniwala sa ganun noon pero after kaming habulin ng baka ay bigla akong naniwala..hehehe.

Papunta pa lang kami sa piggery ay napansin na ni KD na parang masama ang tingin sa amin ng mga baka, tuloy pa rin kami sa paglalakad.

Eksaktong pagtapat namin sa kanila ay bigla kaming hinabol. Kanya-kanyang takbo kaming lahat, hawak ko si Josh dahil baka mahulog sa pilapil, matalim kasi yung pinag-anihan ng palay. Pero yung kaibigan namin na may-ari ng bahay ay biglang nawala. Nahulog pala sa pilapil dahil doon naisipang tumalon sa takot na abutan ng mga baka.

Mabuti na lang at tumakbo agad yung kanyang katiwala sa farm para sawayin ang mga baka, nakatali naman sila kaya lang masyadong mahaba yung tali kaya aabutan pa rin kami kung sakali.

Hinihingal kaming lahat pagdating sa loob ng bahay pero hindi mapigil ang tawanan kapag naaalala yung nangyari.

Si Josh biglang nawala, deretso pala sa sasakyan sa tindi ng takot at uwi na raw kami, hindi na raw sya babalik sa Pilipinas…hehehe.

Kung inabutan kami ng mga bakang yun eh di wala sanang pinakabatang ninang sa kasalan… ehem..hehehe. Buti na lang hindi napilayan yung nanay ng bride dahil nangyari yun 2 days before the wedding.