I’ve been very busy for the past few months, di namalayan 2010 na pala at wala pang update ang aking bahay
For a start, simulan natin sa isang family day that is really full of fun. Ginagawa ito yearly sa school but this time super daming families ang dumating at nakisaya.

Andyan din syempre ang mga palarong pinoy na kahit malayo sa bansang pinas ay dapat ding makilala at malaro ng mga batang dito na ipinanganak at nagsilaki.

pabitin……

palosebo……

Bonding with friends…….

Tin….. ang figure!

Two weeks before the school affair nagsabi na si Justin at Josh na kung pwede wala munang catering for that day, nagtatampo na kasi dahil lately lagi akong absent sa mga school programs nila. Si Josh super excited dahil nagplano pala silang magkakaklase na magtitinda daw sila ng anything during the family fun day. Ibili ko raw sya ng mga pwede nyang ibenta at mag rerent sya ng table sa school. Syempre medyo kunsintidor ang nanay so go…..

Tuwang-tuwa sya at medyo nalilito sa pagbibigay ng sukli kaya lagi lang ako sa tabi nya. Naiinis sya pag may mga friends kami na marami ang binibili..hahaha! ibang klaseng nagbebenta. Natuwa yung ninong nya na nakita syang may tindahan kaya bumili ng marami sa kanya, sabi ba naman, “Bakit nyo po inubos? Wala na akong ibebenta nyan.” Kaya after ilang oras lang wala na syang paninda.

After nya magtinda sya naman ang nag-ikot sa mga tindahan at namili, dala pati puhunan ko sa tindahan nya….hehehe.

Dito sya talagang excited, after nyang kumain ng lunch nag prepare na sya for their basketball exhibition. Ilang months na rin sila ni Justin na nag-aattend ng basketball clinic sa school pero ngayon lang namin sila makikitang maglalaro. BTW, basketball clinic is free para sa mga students na gustong matuto….thanks sa may idea nito sa school

Uy! Kasali sya sa first 5 pero parang hindi yata sya nakatalon ….hehehe

Excited din ako na kinakabahan dahil baka kasi madapa sya sa pagtakbo or hingalin or mapagod….

Nakakatuwa yung panalo nila dahil last second ay na i-shoot ng kasama nila ang bola. Takot pa yatang humawak ng bola si Josh kaya hanggang depensa lang sya, sa laki nya pag hinarangan nya yung kalaban ay di na makalampas….hehehehe.
Napagod ako sa kaka cheer at kakatawa sa game nila, sabi nga nung announcer para daw “agawan ng buko”

Naglaro din si Justin pero sa medyo mas mataas na level na sila at medyo serious na laro. Sad nga sya kasi talo sila….better luck next time.

The family fun day was a success…..ang galing ng mga organizers….sana next year ganyan din kasaya!

After Ramadan holidays ay excited na akong pumasok ang mga bata, sabi nga ni Josh bakit daw parang happy ako na papasok na sila. Sino kaya ang di magiging happy na mapapahinga ako sa kakaligpit ng bahay. Imagine almost 10 days din yung wala silang pasok.

Mga 2pm yata yun ng Friday ay may naresib akong text message at sabi extended daw ang vacation nila until October 17, it means 3 weeks more na wala silang pasok! Ang saya nila kahit hindi pa alam kung ano ang reason at ganun kahaba ang bakasyon ng lahat ng schools dito sa kingdom. Nalaman ko din later from a friend na utos daw ng Ministry of Education dito marami ang nagsilabas ng bansa noong holidays at bilang pag-iingat sa swine flu kaya self quarantine muna ang lahat.

Akala ko mapapahinga na ang mga computer at PSP sa bahay eh mas lalong humaba ang bakasyon. Kaya si Josh tuloy ang ligaya…….

Mabuti na lang at ginawang October 10 na lahat ng upper elementary at highschool kaya nakapasok na rin sila last Saturday. Na excite na rin sila dahil na rin siguro sa instant haba ng bakasyon. Kaya lang last Monday ay umuwi si KD na halos bitbitin na lang si Josh paakyat ng building namin at lalong lumakas ang pag-iyak noong tanungin ko kung ano ang nangyari.

Naitulak daw sya ng kaklase sa hagdanan ng stage (up to 2nd steps) habang naglalaro sila at medyo masama yung bagsak nya kaya di makalakad. Noong una ay hindi ko makita kung saan ang part na na sprain dahil lahat sa paa nya ay namamaga…hehehe. Pero kinagabihan ay lumabas na yung part na nabugbog at namamaga na talaga. Hindi na rin sya makalakad at umiiyak sa sakit.

Paglabas pa lang nila sa pintuan ay wala na akong ipinagdarasal kundi sana safe silang makarating sa school at safe ding makabalik. Kaya lang minsan talagang di maiwasan ang mga ganitong insidente lalo at nakikipaglaro. Natuwa lang ako sa kanya dahil unang reaksyon ko ay tinanong ko kung sino ang tumulak sa kanya. Sabi nya, “Mama, friend ko sya at klasmeyt pero hindi naman nya sadya kasi nag lalaro kami pero nag sorry naman sya, saka tinulungan naman ako ng mga bff ko.”
What? anong bff?
“Ma, best friends forever yun.”

Tatlong araw lang sya nakapasok at ngayon ay bakasyon na naman….tagal pa naman magpagaling ng sprain….Sana maging ok na sya next week dahil examination na nila for second quarter.

Ang tagal ko rin palang walang update. Medyo nalibang kasi sa dami ng mga games sa facebook like farmtown,farmville,fish bowl, etc…. Naging farmer ako for a while, then naging mangingisda naman, ang hirap magtanim sa madaling-araw…hehehe. Pero addicting din pala ang mga games sa facebook kaya kung di nyo pa nasusubukan better na wag na at masakit sa mata.

Bakasyon pa rin kami dito sa Gitnang Silangan dahil sa selebrasyon ng pagtatapos ng Ramadan. Although hindi kami mga “M” syempre kasama rin kami sa mga walang pasok (para namang may pasok ako). Imagine from September 17-25 ay walang pasok kaya hirap din mag-isip kung saan-saan pwedeng gugulin yung bakasyon para di mainip sa bahay ang mga bata.

Nagswimming kami ulit sa Baher Beach Resort. Ang daming tao…di na pinayagan na pumasok pa yung iba. Mas marami kasi yung mga galing Riyadh na dumayo dito para makaligo sa beach (walang dagat sa riyadh). Feeling mo nasa Pilipinas ka lang dahil sa dami ng pinoy noong araw na yun. Kaya lang yung guard sa gate nagtaas ng fee, yung dating sr50/head naging sr75/head, alam kasi nila na dadagsa ang mga tao.

Kahapon naman ng gabi ay matyaga kaming naghintay sa taunang fireworks sa pagtatapos ng Ramadan, inabot kami ng alas dose ng gabi sa paghihintay sa wala. Tumambay na lang sa paboritong restaurant (Brasa de Brazil) kahit nag coffee lang.

Meet the good looking and very accomodating waiters of Brasa de Brazil….naks!

Pero kanina bumalik kami ulit sa corniche dahil may nakapagsabi na tuloy na raw ang fireworks, 8pm pa lang andun na kami para makakuha ng magandang anggulo. At around 10pm nakarinig na kami ng sunod-sunod na putukan…nagsimula na ang fireworks. Na miss ko bigla ang Pasko at New Year sa Pilipinas. Almost 30 minutes din siguro ang itinagal ng fireworks. Nag-enjoy ang mga bata dahil hindi naman kasi common dito sa saudi ang mga ganitong pagdiriwang.

Pictures taken by KD. ENJOY!